{"id":1837,"date":"2024-03-23T10:54:02","date_gmt":"2024-03-23T10:54:02","guid":{"rendered":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/?page_id=1837"},"modified":"2024-03-23T10:58:02","modified_gmt":"2024-03-23T10:58:02","slug":"voorbeeldig-geloof","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/?page_id=1837","title":{"rendered":"Voorbeeldig geloof"},"content":{"rendered":"\n
\"\"<\/figure>\n\n\n\n

Lezen Gen. 12 1-9 en Hebree\u00ebn 11: 1-16<\/p>\n\n\n\n

Een voorbeeldig geloof. Dat klinkt goed, nietwaar? Een geloof waar je een voorbeeld aan kunt nemen! Alhoewel: \u2019Voorbeeldig\u2019 klinkt ons meestal wat \u2018te\u2019 in de oren; denk maar aan de uitdrukking \u2018een voorbeeldig kind\u2019! Nou, dan maar een tandje minder… doe maar gewoon, dan doe je gek genoeg, toch?<\/p>\n\n\n\n

Maar dat geloof van al die mensen uit het Oude Testament, dat ons als voorbeeld wordt gegeven…. d\u00e1t is nog niet zo gek.<\/p>\n\n\n\n

Heb je dat wel eens, dat je denkt: “die man, of die vrouw, daar kan ik een voorbeeld aan nemen. Ik wou dat ik z\u00f3 in het leven kon staan, z\u00f3 kon geloven!”<\/p>\n\n\n\n

De schrijver van de Hebree\u00ebnbrief komt in hoofdstuk 11 met een hele opsomming van gelovigen aanzetten. Waarom eigenlijk?<\/p>\n\n\n\n

\u2018De brief is gericht “aan de Hebree\u00ebn\u2019, dat betekent zoiets als \u2018aan de Joodse christenen, aan de ‘Jezus als hun Messias’-belijdende Joden\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Het begin van de brief maakt namelijk allerlei toespelingen op de verhouding tussen het Oude Testament en d\u00e1tgene wat in Jezus is gekomen. Jezus is de nieuwe Hogepriester, die zijn eigen leven geofferd heeft om de mensen met God te verzoenen.<\/p>\n\n\n\n

Het is een brief, maar je zou het ook best een lange preek kunnen noemen.<\/p>\n\n\n\n

Het is opvallend, dat er geen aanhef is aan het begin; er wordt zomaar met de deur in huis gevallen \u2013 maar de aanspraak is wel steeds die van \u2018broeders en zusters\u2019 en de schrijver eindigt ook wel met de gebruikelijke afscheidsgroet (13:24).<\/p>\n\n\n\n

De brief zet heel hoog in.<\/p>\n\n\n\n

Het is allemaal hooggestemd, maar al bij hoofdstuk 5 blijkt, dat het in die kring van de gemeente ook niet allemaal \u2018koek en ei\u2019 is. Ja, in welke gemeente wel?<\/p>\n\n\n\n

\u2018Jullie hebben nog steeds de melk van het geloof nodig \u2013 als een baby \u2013 want vast voedsel kunnen jullie nog niet verdragen\u2019 <\/em>horen we daar. <\/em><\/p>\n\n\n\n

\u2018Jullie hadden al leraars in het geloof kunnen zijn, maar ik moet nog weer bij het begin beginnen.’ <\/em><\/p>\n\n\n\n

‘Jullie zijn traag van begrip\u2019.<\/em><\/p>\n\n\n\n

Stevige taal in een verder zo pastorale brief.<\/p>\n\n\n\n

In Hoofdstuk 10 komt de kritische toon ook terug:<\/p>\n\n\n\n

\u2018We moeten elkaar aansporen om lief te hebben en goed te doen in plaats van weg te blijven uit de samenkomsten\u2019<\/em> (24,25).<\/p>\n\n\n\n

“Blijf volharden in het geloof”<\/em> \u2013 d\u00e1\u00e1r eindigt hoofdstuk 10 mee en daar begint straks hoofdstuk 12 weer mee. \u2018Want we worden door geloof behouden\u2019 (10:39).<\/p>\n\n\n\n

En daar tussenin zit dus deze hele opsomming van Oud-Testamentische gelovigen.<\/p>\n\n\n\n

Het zijn er in totaal 19, maar er zitten ook nog verwijzingen tussen naar bijvoorbeeld Dani\u00ebl en naar zijn vrienden: \u2018die leeuwen de muil toeklemden\u2019 \u00e9n \u2018die aan vuur de laaiende kracht ontnamen\u2019.<\/p>\n\n\n\n

\u2018De tijd ontbreekt me om daar allemaal over te vertellen\u2019 <\/em>zegt de schrijver …<\/p>\n\n\n\n

\u2018Door het geloof\u2019<\/em> – het is een terugkerend refrein. En dan n\u00edet \u2018geloof\u2019 als een set van waarheden, maar geloof als een fundament waarop je staat. \u2018Het legt de grondslag voor alles waarop we hopen, het overtuigt ons van de betrouwbaarheid van wat we nog niet zien\u2019 zegt het eerste vers.<\/p>\n\n\n\n

Geloof is geloofs-vertrouwen! Het vertelt van \u2018overgave\u2019 in Gods handen, kome wat komt…<\/p>\n\n\n\n

En zo passeren in het stukje dat we lazen Abel, Henoch, Noach, Abraham en Sara de revue. De ene naam is gelijk duidelijk, bij de ander moet je even denken: hoe zat het ook al weer \u2013 en waren ze nou echt zo gelovig?<\/p>\n\n\n\n

Zette Abraham niet hun slavin Hagar in, toen het hem allemaal te lang duurde met de belofte van een zoon?! En moest hij niet lachen, toen God hem op zijn hoge leeftijd nog een kind beloofde \u2013 een lach die Sara later overneemt in de tent en waar Isa\u00e4k zijn naam aan te danken heeft: Hij laat mij lachen!! (17:17, 18:12, 21:6).<\/p>\n\n\n\n

Voor nu wil ik stil staan bij Henoch en Abraham.<\/p>\n\n\n\n

Henoch wandelde met God<\/em>, zo horen we in Genesis 5, 22. \u2018Wandelen met God\u2019, is d\u00e1t dan een goede omschrijving voor \u2018geloven\u2019? Z\u00f3 in het leven staan, dat je God bij alles betrekt wat er in je leven gebeurt.<\/p>\n\n\n\n

Samen wandelen heeft \u00e9\u00e9n voordeel boven een gesprek aan tafel: je hoeft elkaar niet steeds recht in de ogen te kijken. Je kunt ook voor je uit praten in het vertrouwen dat de ander je begrijpt en dan komt er soms m\u00e9\u00e9r uit dan je oorspronkelijk van plan was te zeggen.<\/p>\n\n\n\n

Z\u00f3 wandelde Henoch met God en vertelde over alles wat hem bezig hield: zijn gezin, zijn werk, zijn moeite met de wereld waarin hij leefde \u2013 was hij niet een tijdgenoot van Lamech, de geweldenaar (Gen. 4:23) en diens vooruitstrevende zonen Jabal, Jubal en Tubal-Ka\u00efn – die laatste deels genoemd naar zijn bet-overgrootvader.<\/p>\n\n\n\n

Henoch moest zijn weg zoeken!!<\/p>\n\n\n\n

Maar God hield van \u2018De Wandeling\u2019 \u2013 zoals ze het samen noemden.<\/p>\n\n\n\n

Had God dat ook niet in gedachten gehad toen Hij Adam maakte: \u2019s avonds samen wandelen in de Hof. \u2018Wandelen met God\u2019, het is niet alleen een omschrijving van geloof, maar eigenlijk ook van \u2018gebed\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Want bidden is niet alleen op gezette tijden, aan tafel, in bed of in de kerk je handen vouwen, het is ook je gedachten op God richten in de drukte van iedere dag. Het is ook dat schietgebedje, waarin je het als het ware uitroept: \u2018God, vergeet mij niet\u2019! Het is ook de tijd, die je neemt, om met God te zijn, met Hem te praten.<\/p>\n\n\n\n

Verder zien we Abram, Abraham, als geloofsgetuige.<\/p>\n\n\n\n

Niet voor niets wordt hij \u2018Vader van alle gelovigen\u2019<\/em> genoemd (naar Rom. 4: 16). Abraham geloofde God, vertrouwde op God en dat werd hem als een daad van gerechtigheid toegerekend.<\/p>\n\n\n\n

Een rechtvaardige, een Tsaddik in het Hebreeuws, net als Abel! (11 vers 4).<\/p>\n\n\n\n

Ja, Abraham wandelde met God. Zijn wandeling werd zelfs een trektocht, met zijn hele hebben en houden: \u2018alle bezittingen, die ze hadden verworven, tot aan slaven en slavinnen toe\u2019.<\/p>\n\n\n\n

‘Herdersvorst\u2019 werd dat vroeger wel genoemd, met alle gevaren, die de rijkdom dan in zich heeft.<\/p>\n\n\n\n

Maar hij dient God. Hij hoort een stem… en hij g\u00e1\u00e1t! (Gen. 2: 15)<\/p>\n\n\n\n

En dat is het kenmerkende van de hele reeks van namen uit Hebree\u00ebn 11 … ze hebben allemaal een stem gehoord. Nee, nog niet zo veel gezien meestal. Maar het horen van die stem heeft tot geloof geleid. Geloof dat overtuigt van de waarheid van wat we nog niet zien (1:1).<\/p>\n\n\n\n

Ze hebben er soms een glimp van opgevangen (vers 13); meer niet, maar het was voor hen voldoende om vol te houden .. in d\u00e1t geloof zijn ze gestorven, zegt de schrijver.<\/p>\n\n\n\n

Hij gebruikt het beeld van vreemdelingen en gasten, bijwoners op doorreis naar een ander vaderland.<\/p>\n\n\n\n

In hoofdstuk 12 komen we hen allemaal w\u00e9\u00e9r tegen, als dat woord \u2018volharding\u2019 opnieuw klinkt \u2013 je mag het ook vertalen met \u2018vastberaden\u2019 (vers 2).<\/p>\n\n\n\n

De gelovigen, die ons zijn voorgegaan.<\/p>\n\n\n\n

Voor de Hebree\u00ebn, zijn het d\u00ede gelovigen uit het Oude Testament, de Tenach.<\/p>\n\n\n\n

Voor onszelf kunnen we een rij namen maken door heel de kerkgeschiedenis heen \u2013 of om dichter bij huis te blijven: uit je eigen familiegeschiedenis, om h\u00e9n voor ogen te hebben als degenen die ons aanmoedigen om vol te blijven houden in geloof.<\/p>\n\n\n\n

Die als het ware op de tribunes van de arena, of langs route van de marathon, degenen aanmoedigen die de laatste kilometers of meters afleggen. Een menigte, een grote wolk van geloofsgetuigen kijkt naar ons, moedigt ons aan, als wij onze wedstrijd lopen, als wij als christen door het leven gaan.<\/p>\n\n\n\n

Ze moedigen ons aan, ze roepen als het ware: ‘Blijf trouw in de kleine dingen van het leven \u00e9n in het groot. Houd steeds het visioen van Gods toekomst, zijn Koninkrijk, voor ogen.<\/p>\n\n\n\n

\u2018Blijf je blik gericht houden op Jezus\u2019, Hij is het, die de gelovigen van Oud en Nieuw verenigd, en ook in de 21-ste eeuw.<\/p>\n\n\n\n

Jezus zal ook met \u00f3ns mee gaan, de toekomst tegemoet.<\/p>\n\n\n\n

En dan begrijp je: Niet w\u00edj bewaren het geloof, maar Hij bewaart ons bij het geloof.<\/p>\n\n\n\n

Wie zegt: \u2018door het geloof\u2019 zegt gelijk ook: \u2018door Gods trouw\u2019!<\/p>\n\n\n\n

Wij mogen ons laten inspireren door gelovigen van alle tijden en van alle plaatsen. Ze zijn \u2018voorbeeldig\u2019.<\/p>\n\n\n\n

Blijf \u2018wandelen met God\u2019, dan kun je op weg gaan, zonder precies te weten waar heen (11, vers 8).<\/p>\n\n\n\n

God gaat met je mee. Hij wil je God en Vader zijn en blijft je trouw!<\/p>\n\n\n\n

Goede reis!<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Lezen Gen. 12 1-9 en Hebree\u00ebn 11: 1-16 Een voorbeeldig geloof. Dat klinkt goed, nietwaar? Een geloof waar je een voorbeeld aan kunt nemen! Alhoewel: \u2019Voorbeeldig\u2019 klinkt ons meestal wat \u2018te\u2019 in de oren; denk maar aan de uitdrukking \u2018een voorbeeldig kind\u2019! Nou, dan maar een tandje minder… doe maar gewoon, dan doe je gek […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":0,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"footnotes":""},"class_list":["post-1837","page","type-page","status-publish","hentry"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1837","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1837"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1837\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1842,"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/pages\/1837\/revisions\/1842"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/kaatjesblog.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1837"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}